Hoe goed ken jij je eigen talenten?

Merkwaardig toch:
Als je aan mensen vraagt om 5 talenten te noemen waarover ze helemaal niet beschikken, noemen ze er met gemak 10 op, en moet je ze nog tegenhouden om er nog meer te sommen.

Als je aan mensen vraagt om 5 talenten te noemen waarin ze uitblinken, komen ze met moeite aan 2 of 3, met de bedenking dat ook dat maar relatief is. En dat ze toch ook niet mogen stoefen, zeker.

Ligt dat aan onze Vlaamse bescheidenheid? Dan is het een cultureel verschijnsel – je hoeft maar 100 km naar het noorden te gaan om daar een heel ander patroon te zien.

Ligt het aan gebrek aan inzicht? Aan het hebben van talent is geen verdienste: échte talenten zijn aangeboren. Je krijgt ze mee met je DNA. Talenten die je niet hebt, kan je op geen enkele school gaan ontwikkelen. Daarentegen: iedereen beschikt over talenten – je kan die verder ontwikkelen zodra je er bewust van bent. En deze verdere ontwikkeling niet alleen wilt, maar er voor kiést – dat vraagt inspanning.

De beloning is groot:
Door in te zetten op je talenten, gaat je leercurve gaat veel hoger dan door in te zetten waar je geen aanleg voor hebt. Je gaat je kind dat goed is in voetballen, toch niet verplichten om te trainen op hoogspringen? Nochtans is het dat wat veel organisaties opleggen aan hun medewerkers…

Die betere kennis van je potentiëel aan aangeboren talenten heb je hard nodig gedurende het verdere verloop van je coachingstraject. Vooral je talenten typeren jou sterk – die gaan je onderscheiden op de arbeidsmarkt.
Als je die kan inzetten in je job, maak jij je job duurzamer: je haalt er meer energie uit dan je er in steekt.